Torne en Fébe hebben zwemles gehad. Ze klimmen moeizaam in de bakfiets, ze zijn moe. Het ruikt lekker! Mama trekt de dekentjes op tot onder hun okseltjes, en geeft ze dan een bakje met spaghetti. “Ga maar lekker eten, maar niet knoeien hoor!” zegt mama. Nog voor mama begint te fietsen is er al flink wat uit de bakjes gegeten, en als mama door een kuil rijdt wordt er natuurlijk toch geknoeid.
De bakfiets is een knutselprojectje van papa en mama van jaren terug toen Hielke klein was. Het is een oude bakfiets met een fietswiel aan elke kant van de bak en een wiel achter, en dus niet zo’n watje patatje nieuwerwetse bakfiets met 1 wiel aan de voorkant met weinig ruimte in de bak. Nee deze bakfiets is echt groot, voor in de bak is een gedeelte voor de boodschappen en bagage, en vlak bij de bestuurder zitten de zitjes van de kinderen. Eerst natuurlijk alleen het zitje voor Hielke, maar later zijn de zitjes voor Torne en Fébe er bij geknutseld, natuurlijk met bijbehorende gepersonaliseerde dekentjes. Vroeger was het een brommer bakfiets, maar papa heeft hem omgebouwd naar een elektrische bakfiets.
Als mama de schuur in rijdt ligt Fébe al te slapen en Torne bijna. Mama geniet, zo is het zoals ze het zich altijd had voorgesteld.
3 reacties op “5. Zwemmen”
Hoe kom je er op Mark? (😁Julia🤣)
En er hoeven echt geen plaatjes bij hoor…zie het weer helemaal voor me.
Wat een knus verhaal! Knap hoor om zoiets gezelligs na de zwemles te verzinnen in plaats van te mopperen om dat heen en weer gerij. En niet te vergeten die vreselijke warme chloorlucht waar je als ouders in zit. Een heerlijke moeder!
Zo’n knutselende vader is trouwens ook niet gek🙂 het gezamenlijke bakfietsproject (dekentjes!) en de slapende kindjes maken het echt een ‘feel good’ verhaal❣️