Gisteren begon ik toch wel wat jeuk te krijgen en er begonnen vlekjes op de huid te komen. Vanochtend is het toch nog weer wat erger. Toch maar het ziekenhuis bellen voor overleg. Het voelt nog niet ernstig maar ze zeggen telkens: gewoon laagdrempelig bellen, beter te vaak bellen dan te weinig. Nou de reactie was voorspelbaar, kom maar even langs. Gelukkig is Mariëlle beschikbaar om me te brengen.
De bultjes, vlekjes en jeuk zijn natuurlijk niet normaal, maar de vraag is wat de oorzaak is. Het gunstigste scenario is dat het een reactie is van mijn nieuwe afweer om de restjes ‘verkeerde cellen’ in mijn huid op te ruimen. Mooi denk ik, dan hoef ik straks geen donor T-cel transfusie, maar helaas daar is de reactie nog niet heftig genoeg voor🙄 Dat betekent dus dat het straks allemaal nog een tandje heftiger wordt😳 In het gesprek komen de complicaties en de overlevingskans weer ter spraken. Goed contact houden zodat op tijd bijgestuurd kan worden (zoals vandaag?☑️), goed de medicijnen innemen (doe ik ook ☑️), goed eten (zeker!☑️) kunnen ernstige complicaties helpen voorkomen. Maar het baart me toch zorgen dat de focus erg is op de complicaties en niet op het herstel. Ik zit echt in een kritieke fase van de behandeling is mijn conclusie. Dus rustig blijven maar denk ik, ik kan niet meer terug 😉
Ik krijg zalfjes mee om de huid rustig te maken, er wordt bloed afgenomen, en er wordt een biopt genomen. Dit voelt als 2 jaar geleden bij de dermatoloog, toen was het ook atypisch en onduidelijk.
Gelukkig is de jeuk en het ongemak nog maar een fractie van wat het anderhalf jaar terug was en inmiddels heb ik ruime ervaring met huidverzorging, maar toch voelt het weer als een stap terug…. niet weer… pff
Julia heeft voor vertrek nog brood voor ons gesmeerd omdat we rond lunchtijd in Leiden zijn en de horeca nog steeds dicht is natuurlijk. Lekker boterhammen met omelet, echt zooo lekker!
Julia wil wel graag dat we voor haar op de terugweg een hamburger halen bij de Burger King, geen probleem. Ik heb nog wel wat ruimte, twee boterhammen met omelet is net iets te weinig, dus ik neem ook een burger. We eten het thuis gezellig op samen.
Dan is het tijd voor een middagdutje, even eten en dan is de dag weer om. Nou na het insmeren met de zalf natuurlijk, anders wordt slapen wat lastig.
4 reacties op “Terug bij af?”
Ja, ik probeer me voor te stellen hoe onzeker je gevoel moest zijn, vooral dat nee hè, niet weer.
Je hebt het goed omschreven Mark!
Maar rustig aan en afwachten zal niet meevallen voor je!
Maar ik hoop dat de zalf goed helpt tegen de jeuk, want jeuk is net zo erg als pijn.
Benieuwd naar de uitslagen van bloed en biopsie!
Hou je haaks! En die boterham zag er weer heerlijk joh!!!
Liefs ons 🚻💋
Weer heel goed Mark je goeie snelle reactie. En ook bijzonder dat je gelijk al naar Leiden kon gaan met Mariëlle en dat zelfs de lunch nog goed geregeld kon worden. Ja hoor, en zelfs nog een “lekkere” foto erbij.
En nu door alles heen je rust bewaren, succes en sterkte met…alles!!!
Moeilijk hoor, aan je herstel werken en dan weer geconfronteerd worden met onzekerheden. Je moet het allemaal maar verwerken. Sterkte en liefs❣️
Hoi Mark, wat een onzeker gevoel zal je hebben!!! Maar wat goed zie je er uit. Gelukkig zorgen alle familie leden goed voor je. En ik merk op uit je verhalen (erg knap) dat je graag en goed kan eten. Groetjes, de oude buurvrouw