We vieren vandaag Wouter zijn verjaardag, Demi is gisteren al gearriveerd op zijn echte verjaardag en ze heeft dus al een nachtje bij ons geslapen.
We vieren het uitbundig met lekker broodjes voor het ontbijt, zelfgebakken taart bij de koffie, uitgebreide lunch, taart bij de thee… En dan is het tijd voor het avondeten. We hebben afgesproken Chinees te halen. Eigenlijk is de lunch nog niet helemaal gezakt en heb ik nog geen trek in eten, maar we houden ons aan de planning en we gaan Chinees halen.
Lekker gegeten, beetje reserves opdoen voor als ik straks geen eetlust meer heb 😋 maar misschien wat het toch iets teveel allemaal (understatement van de eeuw).
Zo rond een uurtje of 19:00 begin ik me toch echt minder prettig te voelen. Het bezoek is weg, dus ik ga even op bed liggen. Maar om 22:00 is er geen houden meer aan, ik ben misselijk en.. 🤮 Rond middernacht nog eens en de afsluiter rond 02:00. Het lucht wel op, maar Chinees hoef ik voorlopig even niet meer.
De volgende ochtend heb ik 38,5 (onder de tong) en vanaf 38,5 moet ik contact opnemen met de Hematoloog. Die belt terug en geeft aan dat het verstandig is even bij de SEH in Leiden langs te komen voor wat testjes.
Alsof Mariëlle nog niet genoeg te doen had, mag ze mij naar Leiden rijden. Uit voorzorg moet ik naar de SEH waar mensen behandeld worden waarvan het niet zeker is of ze Corona negatief zijn. Mariëlle mag dus niet mee naar binnen. De testen gaan ongeveer een uur duren is de verwachting, dan wordt duidelijk of ik word opgenomen of weer naar huis mag.
Bij de intake geeft de thermometer 37,5 aan, dat is vreemd. De testjes worden afgenomen, ik mag even een uurtje wachten op mijn bedje en krijg nog een ijsje tegen de dorst. Mariëlle zit in de tussentijd F1 te kijken in de auto die aan de laadpaal staat.

De uitslag van de testen is prima, waarschijnlijk inderdaad wat verkeerd gegeten. De uitslag van de Covid test volgt later, ik mag naar huis.
Onderweg wordt ik gebeld, de Covid test is gelukkig negatief.
Thuis heb ik weer gewoon 38,5 ik ga lekker mijn bedje in, uitzieken, we zien morgen wel verder.
Op maandagochtend is de koorts verdwenen en voel ik me weer wat beter. De maag is nog van streek, maar de energie is weer redelijk terug. Maar de conditie die ik had opgebouwd ben ik door dit incidentje wel kwijt, mooi balen. Ik ben echt geradbraakt.
Maandag, dat is de dag voor dinsdag. Dit is mijn laatste dag thuis, en mijn tas voor de 4 weken all-inclusive vakantie is nog niet ingepakt. In mijn hoofd is het nog maanden weg, en ik ben een dag kwijtgeraakt in mijn planning. Even goed het koppie er bij.
Uiteindelijk heb ik mijn tas klaar en alles voorbereid op vertrek. Snel slapen, morgen weer vroeg op om me om 8:45 uur in Leiden te melden.
Één reactie op “Maar nu écht ziek”
Na de ontzettend fijne verjaardag van Wouter, met zoveel lekkers en alles was zo mooi versierd en de fijne gesprekken, was wat je daarna meemaakte Mark niet niks. Gelukkig dat je toch naar Leiden kon gaan, met zoveel fijne hulp💓❣️