Dag 229

Over de afgelopen dagen is niet niet zo veel te melden. Vanaf woensdag zat ik te wachten tot ik gebeld werd voor een afspraak voor de operatie voor het biopt in mijn keel. Maar vrijdag bleek dat er nog overleg nodig was tussen de artsen. Hopelijk is het nu geregeld en kan de operatie gepland worden. De verdikking is afgelopen week verder toegenomen dus het gaat niet de goede kant op. Hopelijk worden de donor T-cellen op tijd wakker om de boel op te ruimen. Als ik met mijn keel echt in de problemen kom dan is wel al duidelijk wat de behandeling wordt, maar dat zou wel het (positieve) effect van de T-cel donatie in de weg zitten. Voorlopig is eten geen feest, maar het gaat nog zonder dat er eten in mijn luchtpijp komt (risico op longontsteking, dat mag echt niet gebeuren). Het vreemde is dat de symptomen steeds veranderen. Aan één kant heb ik steeds het gevoel dat het beter gaat, maar aan de andere kant neemt de zwelling wel toe.

Na het bezoekje aan de KNO arts in het LUMC vrijdag hebben Julia en ik nog wel even gezellig de regio verkend met de auto. Natuurlijk ook even geluncht, dit keer bij de LaPlace net onder Haarlem. Daarna lekker een milkshake gehaald bij de BurgerKing langs de A4 bij Schiphol. Daar bleek ook een FEBO te zitten, en die stond nog op mijn mini-bucket list. Ik dacht altijd dat FEBO een beetje ondermaats was, geen idee waarom, want ze hebben kwaliteit juist hoog in het vaandel staan. Dus gelijk een kroket geprobeerd en ik moet zeggen, ze maken is inderdaad prima spul, lekker dikke korst.

Vrijdag kwam ook het hoesje voor mijn motornavigatie binnen. Deze had Wouter voor mijn verjaardag besteld maar was vertraagd door het gedoe met de Ever Given. Als de navigatie niet op de motor zit (altijd als ik niet rijd) kan ik hem nu dus veilig in mijn rugtasje doen. Is dat ook weer geregeld ✔

Uit het bloedonderzoek van vrijdag bleek dat mijn bloedplaatjes toch weer gedaald zijn, maar ze zijn nog wel boven het minimum. Toch begin ik weer conditie in te leveren lijkt het, of ik doe/wil te veel dat kan ook. Hoe dan ook, gisteren toch maar een eind gewandeld. Samen met Julia het fameuze ‘rondje om de plas’ van 5 km. Mijn keel was echt dik, je kon het in mijn hals zien. Na de wandeling was ik wel moe, maar niet meer moe dan bij vertrek, maar mijn keel is wel geslonken 🤷‍♂️ Werkelijk geen idee….

Gisteravond aten we frietjes, maar ik had ook nog de pot ‘Les cuisses de lapin’ die mijn collega uit Frankrijk had gestuurd. Mijn smaak begint weer langzaam af te nemen dus als ik het nu niet eet dan komt het er lange tijd weer niet van. Dus ik heb het prutje met twee konijnenpoten opgewarmd in de oven. Het smaakte natuurlijk naar wijn, en het konijnenvlees smaakte een beetje naar rundvlees, lekker wel hoor! Het is eigenlijk wel iets voor in de winter volgens Julia en dat ben ik met haar eens. Het is ook niet iets dat je elke dag eet. Ik had twee potten gekregen, en ik heb nu maar 1 pot opgewarmd dus er komt nog een tweede keer👍

Vanavond had Julia eten gemaakt. Geïnspireerd op iets dat ze eerder deze week in een restaurant heeft gegeten. Rijst met zalm in pittige saus. Wouter heeft ook gewoon meegegeten, zelfs toen na het opscheppen bleek dat hij geen kip maar zalm zalm had opgeschept 😉.

Mariëlle heeft haar fameuze peren-bessentaart gebakken gisteren, dus hadden we dat lekker gisteravond en vandaag. Het gleed prima naar binnen zelf bij mensen met keel problemen. Helaas wil het niet lukken om er een mooie foto van te maken, hij is zo lekker vochtig dat hij bij het snijden niet helemaal heel blijft.