Vandaag is Hielke jarig. Hiep, hiep hoera. Het ontbijt op bed en de cadeautjes zijn natuurlijk leuk, het ‘lang zal hij leven’ zingen door zijn familie moet maar, maar eigenlijk draait het vandaag maar om één ding, vandaag mag hij eindelijk een quad. Eindelijk is hij groot genoeg, niet om op de weg te mogen rijden want hij is nog lang geen 16, maar voor op het erf. De grote quad van mama staat al heel lang te lonken, maar is te groot en gaat te hard. Oeh wat heeft hij het vaak te horen gekregen als hij er dromend naar stond te kijken: “je blijft er van af Hieke, hoor je me!” Pffff
Hij is nu oud genoeg voor een 50cc quad, hij heeft gespaard, voor zijn verjaardag krijgt hij ook nog geld, het moet genoeg zijn om er eentje te kopen. De buurman heeft er nog een staan, misschien kan hij die wel kopen. Na school, en als het verjaardagsbezoek weg is vanavond, moet hij het toch maar eens bespreken. Hielke pakt zijn fiets en gaat naar school.
Mama is aan de telefoon: “Nee, niks er van, niet nu! We hebben afgesproken om 4 uur en geen minuut eerder!”
Mama bakt de lekkerste taarten en cup cakes voor de kleintjes. Ze is net klaar als Hielke weer uit school komt. De keuken ruikt heerlijk en Hielke heeft wel zin in een feestje. Als de bel gaat roept mama: “Hielke het is voor jou, doe jij even open?”. Dat is raar, denkt Hielke, iedereen komt toch achterom? Als hij open doet staat er een man in een overall die hij niet kent. “Ben jij Hielke?” vraagt hij nors? Hielke knikt. “Die moeder van jou is wel streng, ik moest uren wachten…” klaagt de man. Hielke knikt weer. De man loopt naar een flink uit de kluiten gewassen bestelbus. Hielke heeft geen idee wat er aan de hand is. Het is duidelijk niet de postbode. Als de man de achterklep open maakt ziet Hielke een spiksplinternieuwe groene quad, zijn lievelingskleur! “Deze is voor jou”, zegt de man. Hielke kan het niet geloven. Op de quad ligt een helm en een motorcrosspak. De man rijdt de quad uit de bus, het bezoek is naar buiten gekomen en begint te klappen en happy birthday te zingen. Mama komt naar hem toe en fluistert “geniet er van schat, maar als ik je zonder helm of pak zie rijden dan gaat hij een maand op slot!”. Hielke knikt.
Het eerste stukje rijdt mama even mee op haar quad, daarna mag hij lekker helemaal zelf gaan rijden. Hij mag overal rijden vandaag, in de weilanden, in het bos, hij gaat zelfs even naar de buurman. Misschien is wel het allerbeste dat hij Torne of Fébe niet mee hoeft te nemen, even helemaal vrij.
Als Hielke ’s avonds in zijn bed ligt geniet hij nog helemaal na. Hij heeft eindelijk een quad! Helemaal van hem alleen!
4 reacties op “4. Een nieuwe quad”
Heerlijk weer plezier spanning en gein👍
Vervolg vorige reactie..( dat was ik ook) En ook het nagenieten in bed zo herkenbaar…
Drie verhalen tegelijk, wat een productie! Ik ga er iedere dag één lezen.
‘De nieuwe quad’ brengt bij mij het gevoel aan mijn verjaardag lang geleden, dat ik rolschaatsen kreeg. Die verwachting en vervulling van een grote wens. En ik begrijp zo goed dat Hielke blij was ff alleen te zijn. En dat wil je als schrijver, dat de lezer zich lekker inleeft toch.
Heb heerlijk alle verhaaltjes achter elkaar gelezen! Gewoon zonder onderbreking.
Wat herkenbaar en liefdevol geschreven!
Gewoon jammer dat ik niet verder kon lezen.
Vooral doorgaan Mark! 💝💗💖