De moeder van Laurent en Chloe gaan vandaag voor het eerst vliegen en voor Hielke is het de eerste keer zonder papa en mama.
Voor iemand die vaker heeft gevlogen is het net als met de trein gaan maar dan een beetje ingewikkelder en misschien een beetje spannender. Maar de eerste keer vliegen is toch wel heel speciaal, zeker als je alleen bent of als je met mensen gaat voor wie het ook de eerste keer is. Natuurlijk heeft Hielke met papa en mama gevlogen, maar als je het zelf moet doen is opeens niets meer vanzelfsprekend.
Iedereen is op tijd ingecheckt, ze hebben drie stoelen naast elkaar. Het vliegveld van Nantes is niet zo heel groot, ze hoeven niet door de douane en alles verloopt soepel. Ze zijn ruim op tijd dus ze moeten nog even wachten voor ze aan boord kunnen.
Hielke zit bij het raampje, Chloé naast hem en de moeder van Laurent zit bij het gangpad. Hielke wil graag bij het raampje, hij wil echt alles zien. De moeder van Laurent vindt het nog het meest spannend van de drie en zit liever niet bij het raam.
Hielke geniet van elke minuut. Het opstijgen is natuurlijk spannend. De kist staat op de rem en de motoren beginnen te loeien. Dan gaan de remmen los, langzaam komt het vliegtuig in beweging maar dan gaat het snel steeds harder. En dan opeens stopt het bonken van het landingsgestel over de startbaan. Het is even een raar moment, dan voelt hij in zijn buik hoe ze snel omhoog gaan. Direct gevolgd door een scherpe bocht. Whiiieeee roept hij uit gewoonte net als wanneer opa met de Range Rover over de verkeersdrempels ging racen. Hij doet snel zijn mond dicht maar Chloé lacht lief naar hem, ze vind het wel grappig.
Het is maar een klein vliegtuig en ze vliegen niet zo hoog. Er is weinig bewolking dus hij kan bijna de hele tijd de grond zien. Alles is vanaf deze hoogte ieniemienie. Hielke krijgt er wel een rustig gevoel van, vredig eigenlijk. Chloé is dicht tegen hem aangekropen en zit ook te genieten van het uitzicht. De moeder van Laurent is minder ontspannen, ze kan er duidelijk niet van genieten.
Hoewel het een korte vlucht is krijgen ze toch nog een tussendoortje en wat drinken. Ook dat is natuurlijk een hele belevenis. En dan is het alweer bijna tijd voor de landing. Chloé en Hielke doen nog snel even een plasje want het toilet moet ook even uitgeprobeerd worden natuurlijk.
De landing is minder spectaculair dan het opstijgen maar Hielke vind het toch ook heel leuk. Voor ze het weten lopen ze alweer het vliegtuig uit op Schiphol. Het is een hele wandeling naar de douane. Ze hebben alleen handbagage dus ze kunnen direct door naar de ontvangst hal.
Papa, mama, Torne en Fébe staan ze op te wachten. De moeder van Laurent wordt ook opgehaald en ze nemen afscheid.
En wat vond je van het vliegen vraagt mama aan Chloé. Chloé glundert: ‘magnifique’. Ook Hielke heeft duidelijk genoten.
3 reacties op “21. Leren vliegen”
Weet je nog Markie:…ga nou vliegen, je zei het telkens weer! En ja hoor eens ging “ik” door jou, voor de eerste keer. Naar Praag en daarna met plezier nog naar andere landen een paar keer.
Nog steeds blij terugkijkend!!!
De eerste keer vliegen, ik lees het niet heel ontspannen. Mijn eerste keer was ook alleen en de reden van de vlucht naar. Alles moest ik zelf uitzoeken en Heathrow vanwaar ik vertrok zat indertijd best ingewikkeld in elkaar. Maar ja, ik wist zelfs niet wat een gate was. Een echte Engelsman met bolhoed, aktetas en paraplu wees me keurig de weg. Al meende ik wel verbijstering op zijn gezicht met ‘stiff upperlip” te zien.
Een oude bereisde vrouw naast me wist me voor een paniekaanval te behoeden door uit te leggen dat we niet neerstortten maar gewoon last hadden van turbulentie.
Mijn reactie is inmiddels bijna net zo lang als jouw verhaal😉
Nou, de spanning goed beschreven! Ik kan het mij ook nog goed herinneren. Mijn eerste vlucht zaten we in een storm!